doorgaatervoor.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

  

 

Benieuwd wie er van u hier terecht is gekomen via een zoekfunctie. Hoewel de titel natuurlijk allerlei vragen bij u oproept of u stante pede doet besluiten vandaag mijn schrijfsel over te slaan, kunt u echt met een gerust hart verder lezen.

Vorige week was het hier al een soort pakjesavond. Op dinsdagavond ging luid en duidelijk de bel. In het schijnsel van de buitenlamp stond een leuke jonge knul. Hij overhandigde mij een enorme koele doos. Niet alleen de titel is dubieus zie ik nu, waarvoor excuus.
Ik bedankte de jongen en nam de kartonnen doos mee naar de keuken. De jongens liepen juichend achter me aan. Wij zijn hier gek op uitpakken moet u weten. Ook al heb ik die doos zelf dik betaald, dat maakt niks uit. Het voelde toch als een cadeautje.

Opgewonden commandeerde ik middelste dat hij een schaar moest pakken, of een mesje. We maakten de doos open en slaakten een gilletje. Spitskolen, uien, knoflook, zeekraal, tomaten, aardappeltjes, oranje paprika’s, rucola, gorgonzola, kokosmelk, currypasta, kip, kabeljauw en nog meer lekkers! Daarnaast nog een receptenboekje, waarvan later bleek dat het wel héél kleine lettertjes bevatte, en een tijdschrift met de verzamelde hoogtepunten van Smulweb.
Ik keek gauw wat ik geacht werd te brouwen van dit alles. Geinig dat nu eens iemand voor mij bedacht wat we zouden gaan eten de komende drie dagen. Als ik het de mannen hier laat bedenken, eten we pasta of halen we Mexicaans.

Enfin, ik was helemaal door dolle. Ik sneed, hakte, wokte en kookte dat het een lieve lust was. De borden waren iedere avond leeg. Het was wat je noemt een succes, dat HelloFresh.
Ik kan niet wachten tot het weer dinsdagavond is en er weer een nieuwe doos uit het gekoelde busje komt zetten.
Als ik dan toch een minpuntje moet noemen, was dat ik de tweede dag in plaats van anderhalve theelepel currypasta, het hele zakje erin kieperde. Hetgeen resulteerde in een brandende mond die zelfs met zeven glazen water nog in de fik stond.

Verder was mijn tante nog op bezoek. Mijn tante uit Marokk.. eh Leiden. Een schat van een vrouw met een eigen moestuin. Niet zomaar een lullig volkstuintje, maar een lap grond waarop van alles en nog wat verbouwd wordt. Tante (net als mijn mams, dochter van een groenteboer) heeft bramenstruiken en oogst ieder jaar weer emmers vol bramen. Ze heeft jam en bramensap maken tot kunst verheven. Tot ver in de familie worden de potten met ‘de sappen van tante M’ uitgedeeld. Iedereen weet, dat de sappen van tante tot de gezondste ter wereld behoren. Althans, zo gaat het verhaal. Voel je een griepje opkomen, neem dan een lepel uit één van haar potten en je bent de volgende dag weer kiplekker.
Ik heb drie potten gekregen, dus wij komen de winter wel door.

En oh ja, mijn oudste zoon is jarig. Achttien geworden vandaag. Hoeraaaaa!

Reacties (7)

Dit log aan de wilgen hangen en een heel nieuw, vers log beginnen. Over een onderwerp dat mij na aan het hart ligt. Ja, dat leek mij nou wel een goed plan. Al een tijdje kwamen er allerlei ideeën voor stukjes die ik dan zou gaan schrijven, in mij op. Ik zou u, de trouwe lezer, gaan overtuigen van iets waar ik al een tijdje mee bezig ben.

Wat dan Door, wat dan Door, roept u nu natuurlijk vertwijfeld naar het scherm. Ik heb het uiteraard over eten. Wat anders ligt mij na aan het hart?! Ja, de zonen en de man en zo, maar dat lijkt mij logisch. De liefde van die kerels gaat trouwens ook door de maag, dus dan kom je toch weer op eten uit. Ha, soms is het leven zo simpel en is de cirkel voor je het weet weer rond.

Voedsel dus. Zoals degenen die mij kennen, weten, ik lees vaak kookboeken of zit zomaar op een middag allerlei recepten te verzamelen. Het is dat ik Jamie’s Magazine duur vind om een abonnement op te nemen, anders had ik dat allang. Alleen al die foto’s van dat lekkere eten.. jammie. Maar de Allerhande voldoet.

De laatste tijd ben ik op de ‘superfoods’ toer. Ik kom in Ekoplaza winkels, ik koop gekke besjes en verstandige zaden in natuurwinkels. Niet afhaken mensen, ik beloof dat ik geen geitenwollensokkentype ga worden! Het idee.
Jarenlang at ik als standaard ontbijt een bruine boterham met kaas en een beker melk. Viel niet aan te tornen. De afgelopen twee maanden eet ik ’s morgens een bakje yoghurt met muesli, cranberry’s en/of gojibessen en een lepeltje geplette lijnzaadjes. Het is heel lekker en het vult enorm. Kopje thee erbij en klaar.

Het voelt gewoon goed om naast het sporten dat ik doe, te letten op wat ik in de pan gooi. Ik ben dan weer niet iemand die het heel consequent doorvoert, maar dat wil ik ook helemaal niet. Dat maakt het weer zo’n filosofie.

De zonen kijken af en toe verwonderd op als er vijgen in de hartige taart zitten of er bulgur of quinoa op tafel staat. Er wordt gelachen om mijn bakjes met besjes en de zak Himalayazout in de keuken. Maar ik vind het leuk om dingen op eetgebied uit te proberen. Komende week wordt er een doos van HelloFresh bezorgd. Eens kijken hoe ik dat ga vinden.

Toen ik op Twitter vroeg hoe men dacht over het idee van de wilgen en dit log, deed me het toch wel goed dat het merendeel zei dat ik toch gewoon moest blijven schrijven hier. Voorlopig doe ik dat. Mag ik dan wel af en toe over mijn gezonde eetverslaving vertellen?

Reacties (11)

Zoals u hier heeft kunnen lezen, heb ik tegenwoordig een zoon die op kamers woont.
Van heimwee is geen enkele sprake, althans niet van zijn kant. De zoon is zo zelfstandig als wat, hij neemt zelfs de vuile was niet mee naar huis, dat roggelt hij allemaal zelf, daar in het Groningse.

Na de introductie, die gelukkig niet langer dan een week duurde, anders was er een serieus gevaar voor intoxicatie geweest, begon het echte studentenleven.

Zoon woont in een studentenhuis, in totaal met vijf studenten, eten doen ze echter met zijn drieën. Aangezien zijn colleges vaak pas aan het einde van de dag zijn, was het in het begin even zoeken naar hoe ze het zouden doen met boodschappen doen en koken. Inmiddels loopt het prima, wie tijd heeft regelt de boel en ze wisselen dat af. Natuurlijk wilde ik weten wat er zoal op tafel werd gezet. Tenslotte moet ik mijn imago van controlfreak hoog houden. Het viel mij, heus waar, niet tegen! Er waren zelfs groene dingen bij en voedsel wat vitamines bevatte. Nah.

Nu vroeg hij mij vanavond of ik wat recepten door kan mailen. Recepten die snel, beetje gezond maar vooral ook voor een prikkie zijn. Leek mij nu leuk als u even meedenkt en hieronder uw receptje achterlaat.
En oh ja, de mensen die in Groningen wonen (ik noem geen namen), mogen natuurlijk ook gewoon een prakkie brengen.





Reacties (17)
Vanochtend stond er een schaal met wat lekkers in de teamkamer op onze school. Gelukkig was ik mijn verantwoorde granenkoekjes vergeten, dus had ik alle recht om hiervan te snoepen.
Het bleek arretjescake te zijn. Gemaakt door een moeder, ter ere van de verjaardag van haar kind. Kijk, dat zijn ouders waar je wat aan hebt!
Ik had dus nog nooit arretjescake gegeten.

Nu heb ik veel (stuk of tien) zwangere collega’s en die lieten deze lekkernij aan zich voorbij gaan, omdat er rauwe eieren in verwerkt zouden zijn.
En alweer was ik blij dat ik die periode ver achter mij heb liggen, ik pakte dus een groot stuk en zette er mijn tanden in. Volgens mij een enorme caloriebom, maar lekker!
We vroegen ons af waar arretjescake eigenlijk vandaan komt. ‘Mijn moeder maakte het altijd’ sprak de collega met Friese achtergrond. ‘De mijne ook’ zei de Twentse collega.
Mijn eigen moeder was vroeger ook vaak aan het bakken, maar over arretjescake heb ik haar nooit gehoord.
Eenmaal thuis, zocht ik op waar het vandaan komt.
De naam is afkomstig van het (strip)figuurtje Arretje Nof dat als reclame gebruikt werd voor het botermerk van de Nederlandsche Oliefabrieken (NOF) Calvé-Delft.

Op smulweb zag ik enorm veel verschillende recepten. Ook zonder rauwe eieren.
Ik vond het toch een beetje sneu dat mijn zwangere collega, die zo dol is op chocola, het niet kon eten omdat ze niet zeker wist of er rauwe eieren in verwerkt waren. Dus heb ik besloten van de week een speciale arretjescake te maken zónder eieren voor haar. Dus W, als je meeleest… het komt eraan! Want als het echt waar is dat je een vrolijke baby krijgt van dagelijks chocola eten tijdens de zwangerschap (zoals een andere collega beweerde), dan wil ik daar graag toe bijdragen!
 

 

Lees meer...   (18 reacties)
Kijk, dat light gedoe van gisteren, dat doe ik niet elke dag hoor. Dat u zich niet ongerust maakt. Vandaag bijvoorbeeld, kieperde ik een heel bekertje slagroom door mijn recept. En ook nog heel veel spekblokjes. Het was niet echt wat je noemt een Dr. Frank of Sonja maaltijd (hoewel ik eigenlijk geen flauw idee heb hoe dat er uit ziet). Maar het was werkelijk goddelijk. Misschien maakt u dit zelf al jarenlang, en vindt u dit enorm 1972, maar voor mij was het op deze manier nieuw.
Ik had vandaag twee mee-eters en serveerde er daarom een stokbroodje met kruidenboter en een schaal groene salade bij. Dat was maar goed ook, want de schaal tagliatelle carbonara was in een mum van tijd leeg. Oh, u wilt weten hoe u dit op tafel tovert? U bent gewaarschuwd, het is onwijs lekker. Komt ie:

2 eieren, 1 beker slagroom, 50 gr Parmezaanse kaas, 50 Pecorino kaas (alles geraspt), zwarte peper, 1 zak tagliatelle all’uovo, 2 el olijfolie en 250 gr gerookte spekblokjes.

Klop de eieren los met de slagroom. Voeg 1 el Parmezaanse kaas, 1 el Pecorino en wat zwarte peper toe.
Kook de tagliatelle, maar trek 2 min. van de kooktijd af. Giet af, maar vang kookvocht op. Bak de spekblokjes (in een grote wok of een hapjespan) in de olijfolie met nog wat peper. Voeg een soepopscheplepel kookvocht toe, de tagliatelle, het slagroommengsel en nóg een lepel kookvocht. Alles goed doorroeren, beide geraspte kazen erover en klaar was Door.

Oh ja, en als u dan alles bij Appie haalt, kunt u de voetbalplaatjes gewoon naar mijn zonen sturen.



Lees meer...   (20 reacties)
Laatst hoorde ik iemand over raap stelen praten. Ik dacht: de wereld wordt toch ook werkelijk steeds crimineler. Wie gaat er nu een raap stelen. Eigenlijk wist ik niet eens wat een raap is, laat staan waar je het zou moeten stelen, maar het idee dat mensen gaan stelen en dat dan ook nog en plein public zeggen, na ja, dat ging mij toch wat ver. Dan ben je niet goed bij je raap. (haha).

Het ging echter over raapstelen. Ik moest ook even googelen op afbeeldingen, hoor mensen, ik neem u niets kwalijk als u de wenkbrauwen fronst. Raapstelen vallen voor mij in dezelfde categorie als pastinaak. En wat dacht u van schorseneren? Het is allemaal een beetje van vroeger als je het mij vraagt. Een hippe chick staat ’s avonds niet in de keuken om pastinaken te koken. Vermoed ik.

Het deed me wel denken aan dingen die ik vroeger thuis voorgeschoteld kreeg en die ik bijna zou vergeten. Als ik aan vroeger denk, zie ik mijn moeder met een schort voor in de keuken. Volgens mij kookte ze gewoon de hele dag. Was het geen soep (met snotterige vermicelli) dan was het wel wat anders. Altijd verse groenten en vaak ook nog twee soorten. Negen van de tien keer zelfgemaakte toetjes als warme custardpudding, griesmeelpap met bessensap en bitterkoekjespudding.
In de winter kreeg ik warme anijsmelk of hete kwast (kokend water met citroen en suiker). Op tafel stond dan een schaal met jachtschotel of hete bliksem (of was dat hetzelfde?). Ook waren er vaste combinaties waar niet van af geweken werd: bij rode kool aten wij zelfgemaakte appelmoes en natuurlijk stoofvlees, na de zelfgemaakte erwtensoep kregen we appelbeignets. Bij spinazie een gekookt eitje en bij bloemkool een zelfgemaakt sausje waar dan nootmuskaat op ging. Bij worteltjes kregen we vissticks, omdat mijn moeder niet van echte vis houdt. Dat was jammer. Bij gebakken aardappels hoort sla en dan wel botersla met een gekookt eitje.

Ik kan nog uren doorgaan, want eten was bij ons thuis nogal eh.. belangrijk. Eigenlijk nog steeds. Als ik mijn moeder vraag hoe haar uitje was als ze ergens naar toe is geweest, krijg ik altijd eerst een heel verslag hoe het eten was.

Hebt u goede herinneringen aan het eten vroeger thuis of recepten waarover je nu nog nauwelijks wat hoort? Of gewoon zomaar een lekker recept?
 

 

Lees meer...   (19 reacties)
Met heel veel plezier graai ik altijd de Allerhande mee bij het boodschappen doen.
Voor mij het enige leuke aan boodschappen doen, dat blad vol heerlijke gerechten. En ook nog gratis ende voor niks, wat wil een mens nog meer.

Vriendin N is, net als ik, een enorme liefhebber van nieuwe receptjes koken en dus gaan onze gesprekken niet zelden over eten. Van de week zaten we samen ruim twee uur op een bankje in de zon en met een schuine blik op onze tennissende zonen, deelden we onze eetervaringen van die week.
‘Vanavond maak ik een salade van couscous met kip en lente-ui. Ik ben benieuwd of er iemand enthousiast van wordt, behalve ik zelf’ opperde ze.
Tja, als je er zeker van wilt zijn dat alle borden schoon leeg zijn, dan kies je voor ‘veilige’ gerechten. Bij ons is dat pasta, tapas, alle stamppotten, hartige taarten, bami, nasi, Mexicaanse meuk en eigenlijk alle Nederlandse gerechten etc.

Wij vinden het allebei heel erg leuk om af en toe iets heel anders te maken en vervolgens de reactie van onze disgenoten af te wachten. Om vervolgens chagrijnig te worden als ze het niet lekker vinden.
Vriendin had afgelopen weekend een soort pizza gemaakt van Turks brood. Toen ik hoorde dat er feta door ging, bedacht ik me geen moment. ‘Mail je me dat zo even?’ vroeg ik haar.
Want feta gaat, net als alle andere kazen, er in als koek.
Zodra haar zoon hoorde dat wij penne, kip en boursin aten, reserveerde hij een plekje bij ons aan tafel. Toen ik hem ’s avonds thuisbracht, drukte vriendin mij een bakje in de handen. ‘Probeer maar eens’ zei ze. Ik opende het deksel en zag een lekkere couscous salade. Mijn kinderen smulden ervan de volgende dag!
Vanmiddag maakte ik haar pizza van Turks brood:

 

 

  
1 ui/1 teen knoflook/1 eetlepel olie/1 theelepel gemalen koriander/1 theelepel komijn
zout/chilipeper/
500 gr (lams)gehakt (mag ook rundergehakt zijn)/tomatenketchup/2 tomaten
2 volle eetlepels pijnboompitten/ 150 gr fetakaas/1 groot Turks brood/1 volle eetlepel fijngehakte peterselie

Pel en snipper ui en knoflook. Fruit de uisnippers in de olie. Verwarm oven op 200 gr.
Voeg knoflook toe en fruit nog 1 minuut. Verkruimel het gehakt en gooi de specerijen er door, ook het zout en de peper. Bak gehakt rul. Laat afkoelen en schep vet weg. Ik doe dat door gewoon alles in een zeef te kieperen en uit te laten lekken. Ik heb het brood in twee helften gesneden, dit hoeft niet (maar aangezien wij met 5 zijn…). Bestrijk het brood met tomatenketchup. Verbrokkel de helft van de feta erover en verdeel het gehaktmengsel erover, bestrooi hierover de rest van de feta en de pijnboompitten. Schuif het geheel in de oven in laat 15 minuten staan. Dan bestrooien met tomatenblokjes en peterselie en dan… aanvulluh…! Het was bij mij in een vloek en een scheet op.

 

Lees meer...   (16 reacties)
Terug van vakantie. Back to reality. Bij het opruimen van de spullen liep ik langs de weegschaal. Ik had allang gemerkt dat ik was aangekomen. Stokbrood met brie, stokbrood met roquefort, roseetjes, Solero ijsjes, frietje mét, meringues van de plaatselijke patisserie. Zo kan ik nog wel even doorgaan.
Nog nooit van mijn leven heb ik ‘aan de lijn’ gedaan. Ik kon altijd alles eten wat ik wilde. En deed dat dus ook. Nog nooit van mijn leven wees de weegschaal meer aan na een vakantie.
Ik deed mijn schoenen uit (scheelt toch) en keek naar beneden. Drie kilo!
Geschrokken sprong ik er weer van af. Om er vervolgens nóg een keer op te gaan staan. What was I thinking? Dat er spontaan, bij elke sprong erop en eraf een kilootje afvloog?

Een uurtje later deed ik boodschappen: magere melk, Spa rood, druiven, muesli, snoeptomaatjes, kipfilet, worteltjes.
Vanochtend begon ik de dag met een schaaltje magere yoghurt met een lepel muesli. Een glas groene thee in plaats van een beker melk. Daarna drie glazen water.

Bij mijn moeder sloeg ik, voor het eerst in mijn leven, de cake af.
Mijn mannen aten mango/sinaasappelvla als toetje. Ik nam nog een bakje magere yoghurt. ‘Lekker mam?’ vroeg oudste met een grijns.
 

 

Lees meer...   (15 reacties)
Tot gisterenavond laat was ik er mee bezig (want: marsepein bleef aan deegrol plakken, voetballetjes plakten niet op het marsepein etc.), maar het resultaat mag er zijn:
 
 
 
Lees meer...   (20 reacties)
Terwijl half Nederland nog in katzwijn lag vanwege de winst van onze jongens in Zuid Afrika, stapte ik in de auto van vriendin G. We gingen op weg naar vriendin J. In mijn tas zat een keukenschort, een boek en mijn fototoestel.
Het boek heeft vriendin J lang geleden geleend van vriendin E en vervolgens aan mij uitgeleend. Het is tijd dat vriendin E het weer in haar eigen boekenkast kan zetten.
Bij binnenkomst bond ik mijn schort voor en begroette de rest van het gezelschap; een mengelmoes van buurvrouwen, vriendinnen en familie. Allemaal dames.
Wij gingen een taartworkshop doen! Zij heeft enige tijd geleden haar eigen bedrijf ‘Kekke Taarten’ opgericht en leidde de avond, begeleidde en inspireerde ons. Dat deed ze met heel veel kennis en enthousiasme!

We rolden met een deegroller, we mengden fondant tot het de juiste kleur had, we ‘zaagden’ een taart in drie plakken, we smeerden met botercrème in aardbeien- of chocoladesmaak, we voorzagen een deel van een dikke laag jam, we decoreerden en gaven het geheel de finishing touch met een glitterspray. We keken in de prachtige boeken, mappen en voorbeeldkaarten van de eigenaresse van Kekke Taarten.
Ik kan er een heel verhaal over vertellen: over hoe zwaar dat rollen is, over de onverwacht creatieve talenten van sommigen, over de gezelligheid, over het feit dat dit een vak apart is. Het was een fantastische avond, die zeer zeker voor herhaling vatbaar is. Volgende keer alleen wel op een avond waarna ik de volgende dag vrij ben. Want om 00.50 uur in bed rollen is wat laat voor een doordeweekse maandag
J
.

Kijk naar de plaatjes en raadt u dan maar eens welke taart door mij is gemaakt. Eens kijken of u mij een beetje kent. Lieve vriendinnen, jullie mogen wel reageren, maar niet verklappen welke taart van mij is, afgesproken?


 
 
 
 
 
 
 

Lees meer...   (23 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl