doorgaatervoor.punt.nl
Eerlijk

Bij de voetbal zijn wij gewend dat alles via het fair play principe gaat. De scheidsrechter en de grensrechter zien er nauw op toe dat iedereen zich gedraagt zoals het hoort en dat de regels worden nageleefd.

Tegenwoordig zit ik elke woensdagmiddag op de tennisbaan langs de kant. Jongste speelt in de regionale jeugdcompetitie en daarom crossen we van Losser en Haaksbergen, naar Goor, Denekamp en Lonneker. Tot op heden zit ik iedere woensdag prinsheerlijk in het zonnetje dus ik vind het niet bepaald een straf. Bovendien speelt hij samen met zijn vriendje, de zoon van vriendin, dus dat is altijd gezellig. Buiten dat, is tennis ook mijn sport, dus mij hoor je niet klagen.

Wat me dan wel opvalt, is dat het nu al een paar keer is voorgekomen dat niet alle kinderen eerlijk spelen. Vooral als ze achter staan, geven ze ballen uit waarvan ik zelfs vanaf het terras kan zijn dat ze in zijn. Mijn gevoel voor rechtvaardigheid begint dan op te spelen en het liefst zou ik zo’n kind dan even zeggen dat het wel eerlijk moet spelen. Dat je soms moet accepteren dat een ander beter is. Dat hoort bij competitie, bij een wedstrijd. Dat gaat om winnen en verliezen en beiden zijn belangrijk voor je. Maar ja, ik hoef zo’n kind natuurlijk niet op te voeden.
Soms kijkt mijn zoontje mij vragend aan als zo’n tegenstander weer oneerlijk doet. Hij is wel assertief genoeg om wat te zeggen, maar hij wil geen ruzie maken op de tennisbaan. Meestal geeft hij dan gewoon toe. Ik ben het daar wel mee eens, liever zo, dan dat hij tekeer zou gaan, maar toch steekt het me af en toe dat hij zichzelf daarmee tekort doet. Zijn vredelievende karakter maakt dat hij dan zijn schouders ophaalt en denkt ‘laat maar gaan’. Natuurlijk, het is ook maar een spelletje, maar als je dan toch serieus tennist, moet je er ook zo mee omgaan in mijn opinie.

Gek genoeg zijn het tot nu toe elke keer meisjes die zo vinnig reageren. Ik, met mijn ideaalbeeld van meisjes, moest daar toch even van knipperen. Zo was er laatst een grietje dat continu heel hard ‘game!’ schreeuwde als ze had gewonnen of ‘matchpoint!’. Het wicht stond al met 6-0 voor, dus het was gewoon niet zo sympathiek richting de tegenstander. Haar vader gaf continu aanwijzingen vanaf het bankje. Bovendien had ze een air van hier tot Tokio en zo’n Paris Hilton zonnebril op haar tienjarige neus. Ik knipperde nog maar eens en lurkte van mijn koffie en checkte mijn teint.

Reacties

zuster_klivia op 10-05-2013 17:04

Ik vind van die ouders die vanaf de zijlijn commentaar geven, ook altijd enig. Laat je kind lekker zijn/haar ding doen, neem het allemaal niet te serieus. Tuurlijk zit er een competitie-stukje in, maar het is vooral ontspanning. Toch?

Door op 10-05-2013 17:15
@zuster_klivia; precies dat doe ik ook. Maar ik krijg jeuk van oneerlijkheid.
Mrs. T. op 10-05-2013 20:48

Je hebt overal 'uitwassen' en dat is jammer. Zeker omdat kinderen het natuurlijk ergens van meekrijgen. Maar fijn om te lezen dat die zoon van jou een heel goed voorbeeld heeft (al wist ik dat natuurlijk al wel).

mirjam kakelbont op 10-05-2013 21:51

Mijn complimenten voor je geduld! Dat die ouders zich daar constant mee staan te bemoeien, het zijn toch geen coaches? Aanmoedigingen okeej, maar niet je kind voortrekken ten koste van een ander kind. Jouw zoon zal meer vrienden in het leven vinden dan een verwend nest a la Paris Hilton :-) 

Door op 11-05-2013 09:09
@Mrs T.; ja dat is ook zo. Maar bij voetbal wel meer dan bij tennis heb ik ervaren.
Door op 11-05-2013 15:40
@Mirjam kakelbont; geduld, meestal heb ik dat niet hoor..
Rietepietz op 12-05-2013 16:08

Misschien is het zinnig om het , zonder medeweten van zoonlief, aan te kaarten bij de vereniging.Er zou toch wel wat toezicht mogen zijn om te zien of de kinderen inderdaad eerlijk spelen!Misschien gewoon eens een stukje filmen"om het spel van je kind" te voor het nageslacht vast te leggen , kán leuk bewijsmateriaal opleveren.

plato op 13-05-2013 08:19

Missschien wordt zo'n wicht wel een tweede Michaëlla Krajicek, zo iemand die haar eigen tenniscarrière om zeep helpt door eigenwijzigheid en onzekerheid. Dat ze het dus heel hard nodig heeft om hard game te roepen en fanatiek te zijn. Nee hoor, dan liever je zoon. Die heeft een leuke hobby en blijft er een normaal mens bij.

Ik vond je laatste zin geweldig. Ik herlees hem en schiet er vreselijk van in de lach.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl