doorgaatervoor.punt.nl
Fluitend

Dat mijn middelste zoon een voetballer is, dat weet u natuurlijk allemaal. Na school en in het weekend voetbalt hij en als hij dan een keertje thuis is en zich zowaar tijd gunt om even op de bank te zitten, dan staat binnen twee seconden Eredivisie Live aan.
Wedstrijden, besprekingen, nabeschouwingen, het maakt allemaal niet uit. Als het maar voetbal is. Vraag hem van alle clubs in Nederland, Champions of Europa League wie op welke plaats staat en hij kan het je vertellen. Ook nog wie de winnende goals maakte, hoe de opstelling was en weet ik veel wat nog meer.
Binnen zijn eigen vereniging, met meer dan 1000 leden, kent hij ook zo’n beetje iedereen. En.. dat moet gezegd haha, iedereen kent hem!

Middelste en ik lijken op elkaar. We zijn beiden enthousiast en sportief, maar ook ongeduldig en vormen snel een mening. Ik heb in de loop der jaren geleerd die niet meteen te ventileren, maar ik zie bij hem nog dat onbevangene. Stiekem vind ik dat prachtig. Zonder gêne zeggen wat je vindt, doen wat je wilt en met die grote blauwe kijkers (die heb ik dan helaas weer niet) de wereld in kijken. What you see is what you get. Nooit zal hij een verborgen agenda hebben of iets anders zeggen dan hij vindt.

Het gevolg van dat temperament is dat hij in een wedstrijd snel reageert met woorden en eh… nogal veel armgebaren naar de scheidsrechter. Dat leverde hem in Italië de eerste gele kaart op. Je zou denken dat die Italianen qua temperament wel wat gewend zijn, maar dit was ook hen te gortig. Zoon hief zijn armen in de lucht en maakte wat theatrale bewegingen. De scheids maakte er korte metten mee. En terecht.

Laatst zei ik tegen mijn zoon, dat het misschien weleens goed voor hem zou zijn om zelf een wedstrijd te fluiten. Dan kun je zien en beleven hoe moeilijk het is om alle spelers in het gareel te houden en de wedstrijd in goede banen te leiden. Ik had het nog niet gezegd of zijn ogen begonnen te stralen. ‘Je bedoelt dat ik op scheidsrechterscursus mag?’.
Dat was nou niet meteen wat ik voor ogen had, maar allez, waarom niet.

Voor ik het wist had hij zelf al een mailtje gestuurd naar degene die daar bij zijn vereniging over gaat. Dat werd enthousiast ontvangen en nu mag hij in september beginnen met de cursus. Binnenkort mag hij al een keer een wedstrijdje fluiten bij de kabouters op zondagochtend, om te kijken hoe het gaat.

Fluitend en voetballend door het leven; mijn buitenkind straalt.










Reacties

zuster_klivia op 28-05-2013 22:07

Nice! wat ontzettend leuk, deze voetbaldraai :) 

Mrs. T. op 29-05-2013 20:04

Ha wat goed zeg. En dan kan ik uiteindelijk de E'tjes en de D'tjes gaan fluiten. Leuk. Doet de jeugd hier ook en daar krijgen ze dan twee consumpties per keer voor. ;-)

Door op 29-05-2013 20:22
@zuster_klivia; ik ben benieuwd of hij het leuk gaat vinden.
Rietepietz op 30-05-2013 17:20

Ik denk dat je dat héél goed gedaan hebt , zelf ervaren is de beste leermeester en al zal hij "in het vuur van de strijd" misschien nog wel eens de fout in gaan, hij zal zéker meer begrip voor scheidsrechters krijgen.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl