doorgaatervoor.punt.nl
El doctor en andere Spaanse zaken

Daar ben ik weer mensen, gebruind en al. Het was een tópvakantie, daar aan die Spaanse Costa. Sorry voor als u iemand bent die houdt van bergen beklimmen, beroemde musea en die soort zaken, dan klikt u maar even door. Ik had gewoon een ordinaire strandvakantie. Zo enorm relaxed, echt, ik geeuw er nog van.

Deed ik dan helemaal niets? Jawel, natuurlijk wel: we zaten in een kabelbaan in Barcelona, (dus eigenlijk heb ik toch wel een berg beklommen), we tennisten (maar niet zo vaak want een baan huren kostte twintig euro), we sjouwden door Gerona en door tal van kleine, middeleeuwse nederzettingen en schattige dorpjes. Maar ik lag ook heel veel aan het strand met mijn meer dan 70 boeken. Gelukkig stonden die op de e-reader, anders was het natuurlijk geen vakantie geweest.

Enfin, we waren zo ontzettend blij voor middelste dat zijn gips eraf mocht, vlak voor ons vertrek. Nu zou hij heerlijk kunnen zwemmen, duiken en plonzen in zee, zwembad en jacuzzi.
Dat liep een tikje anders; hij kreeg namelijk de eerste donderdag een middenoorontsteking en mocht de rest van de vakantie niet meer onder water en ook geen spetters krijgen in dat oor. El doctor gaf een tas vol medicatie mee. Dus toen de broertjes en de vrienden op zo’n banaan achter een speedboot gingen, kreeg hij een dikke Magnum.

Verder waren er ook nog vrienden van ons; we borrelden, gingen samen naar het strand, vierden twee verjaardagen en waren net een Bertolli familie, toen we met tien man op ons terrasje aan de maaltijd zaten. Gezelligheid!

Op een dag waren we op een strandje in een baai verderop. Aan het einde van de middag vonden we onze teint voor die dag genoeg bijgewerkt en braken op. Zoals altijd keek lief naar de lucht (tic die hij van zijn vliegtijd heeft overgehouden). ‘Er komt een buitje aan’ sprak hij de legendarische woorden. ‘Nou, dan gaan we’ zei ik en pakte de hele zooi bij elkaar. Onderweg werd de lucht wat dreigender en we waren dan ook blij dat we thuis waren. De deur was nog niet achter ons dicht of het kwam met bakken uit de lucht. Geen regen, maar hagelstenen, zo groot als tennisballen. Spectaculáir mensen! Maar eerlijk gezegd ook een beetje eng. De bliksem flitste, het stormde en het leek of er een oorlog was uitgebroken. Takken zwiepten van de bomen en vuilcontainers kiepten om. We sms’ten onze vrienden om te checken of zij safe waren. Gelukkig waren ook zij net thuis. Hun jongens hadden een half uur ervoor nog op de surfplank gestaan! De andere vrienden zaten in Barcelona en hadden nergens last van.
Toen alles na een paar uurtjes weer back to normal was, telden we de deukjes in onze auto.
Daarna deden we een wijntje op de goede afloop, tenslotte waren er ook mensen die alles kwijt waren (auto, caravan) of die lichamelijk letsel hadden opgelopen.

En nu zijn we weer terug. Zoals altijd, heb ik daar moeite mee. Ik verlang naar het Spaanse ritme, de taal, het uitzicht op de bergen en de zee. Vanavond eten we tapas.












Reacties

Rietepietz op 29-07-2013 16:35

Welkom thuis !....Dat klinkt naar een gewéldige vakantie . En waarom zou een grotendeels strandvakantie niét mogen , als iedereen er blij mee is is er toch niets mis mee!Je hebt trouwens best nog het één en ander gedaan. Zoonlief is een echt pechvogeltje ,jammer voor hem dat hij het water niet in kon .Zo'n tropische bui kan heel plaatselijk zijn maar als je er nét middenin zit kan dat inderdaad wel héél heftig zijn...brrrr. !

zuster_klivia op 29-07-2013 17:14

Man, wat klinkt dat lekker allemaal (minus die bui ;)) Over 2 weken zitten wij er. Kan niet wachten. Nog tips voor ons? 

Mrs. T. op 29-07-2013 19:41

Jemig, klinkt heftig zeg die bui. Maar gelukkig voor de rest alleen maar fijne dingen. Of de pech van zoon na natuurlijk.

Door op 30-07-2013 08:53
@Rietepietz; dank je! Ja het was heel locaal inderdaad.
Door op 30-07-2013 08:53
@zuster_klivia; ja zeker heb ik tips. Zit je ook in Pals? Ik mail je!
Door op 30-07-2013 08:54
@Mrs. T; ja het was heerlijk. Zoon is wel wat gewend:)
Astrid op 30-07-2013 20:19

Ah nee, die oorontsteking. Dat heb ik als kind ook gehad op vakantie, weet het nu nog. Niet mogen zwemmen was voor mij toen echt een drama. Uiteindelijk kochten mijn ouders oordoppen toen het ietsje beter ging, daarmee mocht ik weer het water in maar niet onder. Pfft.

Dat noodweer zagen we op tv ja. Griezelig. Gelukkig zaten jullie al binnen. En de tropische hitte is ook al onderweg. Speciaal vanuit Spanje. Voor jullie. Denk ik. :)

Door op 01-08-2013 14:33
@Astrid; heb ik dus totaal niet aan gedacht, aan oordoppen. Suf hè?
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl