doorgaatervoor.punt.nl
De bal rolt

Afgelopen maart en april was ik heel wat lange avonden te vinden op een trainingsveld van de KNVB. Daaraan ging een uur rijden vooraf. Het leuke was dat ik twee uurtjes met middelste in de auto zat en we zo gezellige gesprekjes hadden. Het nadeel was dat het toen nog lang geen zomer was en ik dus blauwbekkend langs de lijn stond, een kop vieze kantinekoffie in mijn handen geklemd.

Gelukkig was daar nog een moeder die eenzelfde lot beschoren was. Ook haar blonde puberzoon leefde zijn voetbaldroom. Wij kletsten ondertussen over wat voor leuke laarsjes ze aan had en dat die ene trainer best wel lelijk was.
Wij waren dan de uitzondering, de andere aanwezige moeders waren meer van de gezondheidsschoenen, ANWB jassen en mee coachen vanaf de kant. Die riepen altijd meteen dat het buiten spel was of dat er een penalty genomen moest worden. Wij zagen enkel onze blonde zoons die gelukkig zijn zolang ze op een groene mat staan.

Uiteindelijk werd hij toen niet in het talentenelftal geplaatst. Stiekem vond ik dat niet erg, immers het voorjaar was in aantocht en ik zag mijzelf liever met een wijntje in de tuin dan dat ik weer urenlang op zo’n veld moest hangen. Uiteraard vond ik het wel sneu voor de zoon en pepte hem op na deze teleurstelling.

In de afwijzingsbrief stond ergens nog wel vermeld dat ‘De KNVB blijft je volgen, ook al ben jij er nu niet bij’. Maar die zinsnede waren we eigenlijk al weer vergeten. Twee weken geleden arriveerde er een brief met uitnodiging voor weer twee selectiebijeenkomsten ergens in het land. De zoon danste door de kamer. Zijn ogen straalden. Wij waren zo blij voor hem.

De zaterdag voorafgaand aan de eerste bijeenkomst, kreeg hij tijdens een wedstrijd, een forse elleboogstoot tegen zijn slaap. Hij kukelde om, zijn ogen draaiden weg en er kwam in allerijl zelfs nog een arts aan te pas. Lichte hersenschudding en een gekneusde knie. Advies: paar dagen rust en vooral niet trainen. We belden de KNVB en legden het uit. Mocht hij dan wel de tweede bijeenkomst komen? Dat was geen enkel probleem. Het kind danste weer, dit keer iets voorzichtiger, door de kamer.

Gisteren was de tweede bijeenkomst. Tussen mijn twee tenniswedstrijden door, appte ik hoe het ging daar in Apeldoorn. Zoon had fantastisch gevoetbald, iets met assists en een goal, maar zat de tweede helft op de bank. Lief dacht dat het een voorteken zou kunnen zijn voor afwijzing. Optimist als ik ben, dacht ik dat ze het misschien in de eerste helft wel hadden gezien, die scouts.

Vandaag kwam de verlossende mail. Holadijee, hij is geselecteerd voor de laatste bijeenkomst op 12 november a.s. Onze houten vloer blijkt een prima dansvloertje.

Reacties

Jet op 06-11-2014 18:53

En daar waren ze na de eerste helft al achter! 

Super!

Nicolet op 06-11-2014 19:12

Goed zeg van die middelste!

Nicolet op 06-11-2014 19:13

Goed zeg van die middelste!

Ri op 06-11-2014 19:33

Wat fantastisch! 

Mrs. T. op 06-11-2014 22:24

Oh wat leuk zeg! De oudste hier wacht ook nog steeds op het moment dat ze gescout gaat worden. ;-)

Mirjam Kakelbont op 10-11-2014 23:14

Zitten er al sterren in je vloer? Wat hartstikke leuk voor je zoon, gefeliciteerd!

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl