doorgaatervoor.punt.nl
Juist nu

Over hoe het nu verder gaat en of we al meer weten, wordt mij gevraagd door vrienden, familie en de lui op social media. Want ik twitter natuurlijk als een trotse moeder dat de zoon gescout is door twee betaald voetbalclubs, te weten De Graafschap en Go Ahead Eagles. Ik had liever Real Madrid of FC Barcelona gehad, maar ja, dat is hopelijk een kwestie van tijd, mensen. Wie geen dromen heeft, kan beter op Texel gaan wonen.

Enfin, we taxieden dus drie weken lang op woensdag naar Twello en op donderdag naar Doetinchem. De school reageerde enthousiast en beloofde medewerking in de vorm van verlof.
Natuurlijk speelde de Osgood Schlatter (zoekt u dat maar even op) knie, weer op. Maandenlang nergens last van en uitgerekend nu was het weer hommeles. We besloten het eerlijk te vertellen aan de heren trainers. Het is een bekend probleem onder intensief sportende, hard groeiende pubers.

Na drie weken verwachtte ik wel of geen aanbieding. Er kwam mail van beide clubs, waarbij het leek of ze ruggespraak hadden gehad: beiden nodigden Coen uit voor nog eens 3 testtrainingen. Dus bedelde ik bij de mentor maar weer om wat uurtjes verlof. Ik verpakte mijn verhaal met teksten als ‘meehelpen droom waarmaken’ en zo.
Echter, de school moet zich houden aan de leerplichtwet, zo verzekerde de coördinator onderbouw mij aan de telefoon. Hetgeen ik natuurlijk ook wel wist. Maar maar maar… hoe ging ik dit aan de zoon vertellen? Tranen welden op in zijn ogen, was dan alles voor niks geweest? Juist nu hij een training geen last had gehad van de knie, juist nu ik een peperduur patellabandje had besteld, juist nu we zonder navigatie naar Doetinchem konden rijden, juist nu we zulke leuke gesprekjes in die uurtjes samen in de auto hadden, juist nu ik een aardige moeder in de kantine had getroffen. Juist nu!

Juist nu wil het toeval dat Coen eerder vrij is op de trainingsdag. Hij kan dus toch nog een keer laten zien wat hij kan zonder dat hij hoeft te verzuimen. Holadijee. Morgen kachel ik dus weer naar Doetinchem.

Vanochtend, ik was in de keuken, hoorde ik een enorme schreeuw, een hoop gekerm en een harde klap. Ik schrok me wezenloos, stond te trillen op mijn hakken en schreeuwde wat er gebeurde. ‘Mam, dit voelt niet goehoeeed!’ huilde Coen. ‘Mijn knie, mijn zere knie!’. Ik rende naar de kamer en trof een breed grijnzend kind aan. ‘1 april!’.

Reacties

Marlies op 01-04-2015 20:19

Haha... geweldig! Humor! 

Ingrid op 02-04-2015 14:21

Maar de rest is echt;-)?

Mrs. T. op 05-04-2015 19:55

Wat een misselijke 1 april grap. ;-)

Enne, ik hoop zo dat hij een glansrijke carriere tegemoet gaat. Al hoop ik dan wel dat hij het zonder die enorme hoeveelheden tattoo's doet die er inmiddels ook bij schijnen te horen.

Mevrouw H op 06-04-2015 11:11

Ik lees je stuk en zit helemaal in de film 'In Oranje' over dat jongetje die z'n voetbalcarriere waar wilde maken. Wat heerlijk voor Coen dat hij gescout is. Plezier is voetbal én dat ook nog talent hebben, hoe fijn kan het zijn! Geluk was het laatste een grap! Toi Toi Toi voor de laatste test trainingen!

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl